ضوابط پرداخت خسارت توقف خودرو به استثنای خسارات ناشی از موارد حادثه و تصادف به شرح زیر است:
الف- خودروی سواری: از زمان تحویل خودرو به نمایندگی مجاز به ازای هر روز توقف مازاد، به میزان یادشده در ماده (17) این آییننامه به مقدار پانزده ده هزارم (0/0015) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت میشود.
ب- خودروی عمومی (تاکسی، وانت، ون): از زمان تحویل خودرو به نمایندگی به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یادشده در ماده (17) این آییننامه به مقدار دو هزارم (0/002) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت میشود.
پ- خودروی سنگین (مینیبوس، میدلباس، اتوبوس، کامیونت، کامیون و کشنده): به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یادشده در ماده (17) این آییننامه به مقدار یک هزارم (0/001) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت میشود.
ت- موتورسیکلت: به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یادشده در ماده (17) این آییننامه به مقدار یک هزارم (0/001) بهای موتورسیکلت به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت میشود.
تبصره 1- در صورت عدم توافق طرفین نسبت به مبلغ خسارت توقف خودرو، مراتب با کسب نظر کارشناس رسمی دادگستری انجام میپذیرد.
تبصره 2- عرضهکننده موظف است رأساً یا از طریق واسطه خدمات پس از فروش خود پس از اخذ مدارک مثبته در مورد احراز مالکیت خودرو، نسبت به پرداخت خسارت توقف خودرو در کمتر از پانزده روز اقدام نماید.
تبصره 3- در صورتی که توقف خودروی سنگین بیش از یک ماه به طول انجامد، با موافقت کتبی مصرفکننده برای هر روز توقف خودرو مازاد بر یک ماه، عرضهکننده ملزم به پرداخت دو ده هزارم (0/0002) بهای خودرو علاوه بر مقدار قبلی میباشد.