هرگاه رای دیوان عالی کشور مبنی بر تجویز اعاده دادرسی باشد یا طبق ماده 477 اعاده دادرسی پذیرفته شده باشد اجرای حکم تا صدور حکم مجدد به تعویق میافتد و چنانچه از متهم تأمین اخذ نشده و یا تأمین منتفی شده باشد یا متناسب نباشد، دادگاهی که پس از تجویز اعاده دادرسی به موضوع رسیدگی میکند، تأمین لازم را اخذ مینماید.
تبصره- در صورتی که مجازات مندرج در حکم، از نوع مجازات سالب حیات یا سایر مجازاتهای بدنی یا قلع و قمع بنا باشد، شعبه دیوان عالی کشور با وصول تقاضای اعاده دادرسی قبل از اتخاذ تصمیم درباره تقاضا، دستور توقف اجرای حکم را میدهد.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 478 قانون آیین دادرسی کیفری:
1- مطابق با قوانین و مقررات قانونی موجود، در طرق عادی شکایت از آراء اعم از واخواهی و تجدیدنظر خواهی، صرف اعتراض، منجر به توقف اجرای حکم میشود که در اصطلاح علم حقوق، اعتراض در این قبیل موارد دارای «اثر تعلیقی» میباشد اما در اعاده دادرسی چنین نمیباشد و صرف تقاضای اعاده دادرسی دارای اثر تعلیقی نبوده و فقط پذیرش آن موجب توقف اجرای حکم خواهد شد.
2- مقنن در تبصره ماده 478 قانون آیین دادرسی کیفری شرایطی را پیشبینی نموده است که به موجب آن در خصوص احکام محکومیت به اعدام، مجازاتهای بدنی مانند شلاق و ... و قلع و قمع بنا، به صرف تقاضای اعاده دادرسی، اجرای حکم به جهت آثار جبرانناپذیر آن متوفف خواهد شد. ناگفته نماند از آنجایی که این تبصره گاهاً باعث سوءاستفاده برخی از مجرمان میشد فلذا دیوان عالی کشور در رای وحدت رویه شماره 742 مورخ 06-05-1394، در موارد فوقالاشاره نیز توقف اجرای حکم را منوط به بررسی اولیه دیوان عالی کشور دانسته است بدیهی است چنانچه ادله موجود در پرونده دال بر ارتکاب جرم توسط متهم بقدری متقن و قوی باشد که شکی در ارتکاب جرم توسط وی وجود نداشته باشد، دیوان عالی کشور فوراً درخواست اعاده دادرسی را رد و مجازات را به اجرا در میآورد.