عفو عمومی که به موجب قانون در جرائم موجب تعزیر اعطاء میشود، تعقیب و دادرسی را موقوف میکند. در صورت صدور حکم محکومیت، اجرای مجازات موقوف و آثار محکومیت نیز زائل میشود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 97 قانون مجازات اسلامی:
1- مستنبط از ماده 96 قانون مجازات اسلامی، عفو اعم است از عفو عام (عفو عمومی) و عفو خاص (عفو خصوصی).
2- مطابق با ماده 97 قانون مجازات اسلامی، عفو عمومی به عفوی اطلاق میگردد که توسط قانونگذار و تنها در ارتباط با برخی جرائم تعزیری اعطاء میشود چراکه در خصوص الباقی جرائم (حدود، قصاص، دیات) مقنن، شارع مقدس میباشد و نه مقنن عرفی.
3- در صورتی که مجازات مرتکب جرم به جهت عفو عمومی، ساقط گردد، عفو عمومی وی منجر به سقوط حق مدعی خصوصی در مطالبه خسارات ناشی از جرم نمیباشد؛ بطور مثال در فرضی که شخص «الف» به جهت شرکت در آشوبهای خیابانی اقدام به شکستن شیشههای خودرو متعلق به شخص «ب» نموده باشد، چنانچه جنبه عمومی جرم وی به دلیل عفو عمومی ساقط گردد، حق مطالبه خسارت برای شخص «ب» حتی با وجود عفو عمومی شخص «الف» امکانپذیر میباشد.