ماده ۲۴۱
قانون مدنی
ممکن است در معامله شرط شود که یکی از متعاملین برای آنچه که به واسطه معامله مشغولالذمه میشود رهن یا ضامن بدهد.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 241 قانون مدنی:
1- قانونگذار در ماده 241 قانون مدنی در خصوص یکی از انواع شرط فعل صحبت نموده است. گاهی اوقات شرط فعل ناظر بر انجام یا عدم انجام یک عمل حقوقی است. فلذا در ضمن یک معامله میتوان شرط نمود که یکی از طرفین معامله به جهت آن چیزی که بواسطه معامله مشغولالذمه و متعهد میشود، عمل حقوقی اعم از رهن یا ضمانت را انجام دهد.
2- به دلالت ماده 234 قانون مدنی شرط فعل به شرطی میگویند که به موجب آن انجام یا عدم انجام فعلی بر یکی از طرفین عقد یا شخص ثالثی شرط شده باشد.
13 آبان 1402
711