ماده ۴۵۷ قانون مدنی

هر بیع لازم است مگر اینکه یکی از خیارات در آن ثابت شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 457 قانون مدنی:

1- به شرح مندرج در ماده 457 قانون مدنی، اصل بر لزوم عقد بیع است مگر آنکه وجود یکی از خیارات در عقد بیع ثابت گردد. در صورتی که در وجود یا عدم وجود خیار در عقد بیع تردیدی وجود داشته باشد، اصل بر آن است که خیار در بیع درج نشده است.

2- مستند به ماده 184 قانون مدنی اقسام عقود اعم‌اند از: لازم، جایز، خیاری، منجز و معلق.

3- عقد لازم به عقدی اطلاق می‌گردد که هیچ یک از طرفین معامله نمی‌توانند آن را فسخ نموده و برهم زنند مگر صورت وجود موارد معین قانونی (خیارات).

4- منظور از خیار (اختیار) حقی است که به موجب آن فرد (صاحب خیار) امکان و توانایی فسخ عقد لازم را خواهد داشت.

بیشتر بخوانید: عقود لازم، جایز و خیاری کدام‌اند؟


16 آبان 1402 522