هرگاه محکومٌعلیه به بیماری جسمی یا روانی مبتلا باشد و اجرای مجازات موجب تشدید بیماری و یا تاخیر در بهبودی وی شود، قاضی اجرای احکام کیفری با کسب نظر پزشکی قانونی تا زمان بهبودی، اجرای مجازات را به تعویق میاندازد. چنانچه در جرائم تعزیری امیدی به بهبودی بیمار نباشد، قاضی اجرای احکام کیفری، پس از احراز بیماری محکومٌعلیه و مانع بودن آن برای اعمال مجازات، با ذکر دلیل، پرونده را برای تبدیل به مجازات مناسب دیگر با در نظر گرفتن نوع بیماری و مجازات به مرجع صادرکننده رای قطعی ارسال میکند.
تبصره- هرگاه حین اجرای مجازات، بیماری حادث شود و تعویق اجرای مجازات فوریت داشته باشد، قاضی اجرای احکام کیفری، ضمن صدور دستور توقف اجرای آن، طبق مقررات این ماده اقدام میکند.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 502 قانون آیین دادرسی کیفری:
1- به شرح مندرج در ماده 502 قانون آیین دادرسی کیفری، اجرای مجازات علیالاصول به تعویق نمیافتد مگر آنکه ثابت شود محکومعلیه مبتلا به بیماری جسمی یا روانی است و اجرای مجازات باعث تشدید شدن بیماری وی و یا تاخیر در بهبودی او میشود که در اینصورت قاضی اجرای احکام با کسب نظر پزشکی قانونی در این خصوص، اجرای مجازات را به تعویق میاندازد. سزاوار توجه است که چنانچه محکومعلیه در مجازات تعزیری به بیماری مبتلا شده باشد که ثابت شود امکان بهبودی او وجود ندارد، قاضی اجرای احکام موظف است که پرونده را جهت تعیین مجازات مناسبتر به دادگاه صادرکننده رای قطعی ارسال نماید.
2- مقررات ماده 502 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 درباره تجویز تبدیل مجازات محکومعلیه به مجازات مناسب دیگر تحت شرایط مقرر در این ماده، نظیر تبدیل شلاق تعزیری به جزای نقدی، تأسیس خاصی است که از نهادهای ارفاقی نظیر تخفیف در مجازات و یا تعلیق اجرای آن متفاوت است و دادگاه در صورت احراز شرایط مذکور، باید مجازات مندرج در حکم قطعی را به گونهای که نسبت به شرایط محکومعلیه و قابلیت تحمل وی مناسب تشخیص داده شود، به مجازات دیگری تبدیل کند و در هر صورت، با لحاظ معیارهایی مانند درجهبندی مجازاتها، مذکور در ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و نیز معیارهای موجود در ماده 27 این قانون و همچنین مواد 516 و 529 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، مجازات جدید نباید نسبت به مجازات سابق شدیدتر باشد.