قسمت چهارم - مقررات مختلف قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری

ماده 60

اموال موسسات بیمه همچنین ودایع مذکور در مواد 36 و 46 تضمین حقوق و مطالبات بیمه‌گذاران، بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنان ‌است و در صورت انحلال یا ورشکستگی موسسه بیمه بیمه‌گذاران و بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنان نسبت به سایر بستانکاران حق تقدم دارند. در میان رشته‌های مختلف بیمه حق تقدم با بیمه عمر است.

موسسات بیمه نمی‌توانند بدون موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران اموال خود را صلح حقوق نمایند و یا به رهن واگذار کنند و یا موضوع هر نوع معامله با ‌حق استرداد قرار دهند.

دفاتر اسناد رسمی موظفند هنگام انجام این قبیل معاملات موافقتنامه بیمه مرکزی ایران را مطالبه و مفاد آن را در سند منعکس کنند.


ماده 61

موسسات بیمه موظفند اندوخته‌های فنی و قانونی نگهدارند و در حساب‌های خود نحوه به کار افتادن آنها را به طور مشخص منعکس ‌نمایند. انواع اندوخته‌های فنی و قانونی برای هر یک از رشته‌ های بیمه و میزان و طرز محاسبه همچنین ترتیب به کار انداختن این اندوخته‌ها و نحوه ‌ارزیابی اموال منقول و غیر منقولی که نماینده اندوخته‌های موسسات بیمه است از طرف شورای عالی بیمه تعیین خواهد شد.


ماده 62

کلیه موسسات بیمه موظفند ترازنامه و حساب‌های سود و زیان خود را طبق نمونه‌ای که از طرف بیمه مرکزی ایران تهیه و به تصویب ‌شورای عالی بیمه می‌رسد تنظیم نمایند و پس از تصویب نسخه‌ای از آن را برای بیمه مرکزی ایران ارسال دارند.


ماده 63

موسسات بیمه موظفند ترازنامه خود را در روزنامه رسمی کشور و یکی از روزنامه‌های کثیرالانتشار تهران درج نمایند.


ماده 64

اشخاصی که در ایران یا در خارجه به علت ارتکاب جنایت یا دزدی یا خیانت در امانت یا کلاهبرداری یا صدور چک بی‌محل یا اختلاس‌ یا معاونت در یکی از جرائم فوق محکوم شده باشند ورشکستگان به تقصیر نمی‌توانند جزو مؤسسین یا مدیران موسسات بیمه باشند. همچنین ‌واگذاری نمایندگی به این اشخاص و اشتغال به دلالی از طرف آنان ممنوع است.


ماده 65

در صورتی که به حکم دادگاه مسلم شود که ورشکستگی موسسه بیمه به علت تقصیر و تقلب مدیر یا مدیران بوده است در صورت عدم‌ تکافوی دارائی موسسه مدیران متضامناً مسئول پرداخت طلب بیمه‌گذاران و بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنان خواهند بود.


ماده 66

عرضه بیمه جز به وسیله اشخاص زیر ممنوع است:

1- موسسات بیمه

2- نمایندگان بیمه

3- دلالان رسمی بیمه

تبصره- هر کارمند یا نماینده بیمه که اقدام به عرضه بیمه نماید باید دارای کارت شناسائی از طرف موسسه بیمه مربوط باشد. نام دلال رسمی یا‌ نماینده بیمه که بیمه‌نامه وسیله او عرضه شده است باید در بیمه‌نامه ذکر شود.


ماده 67

موسسات بیمه و نمایندگان و دلالان رسمی بیمه مسئول جبران خساراتی می‌باشند که در اجرای وظایفشان به سبب تقصیر و یا مسامحه‌ آن‌ها یا کارکنانشان به دیگران وارد آید.


ماده 68

پروانه دلالی رسمی بیمه به وسیله بیمه مرکزی ایران صادر خواهد شد و آیین‌نامه دلالان رسمی بیمه به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران به تصویب شورای عالی بیمه خواهد رسید.


ماده 69

هر موسسه بیمه در رشته یا رشته‌های معینی که پروانه بیمه ندارد رأساً و یا به وسیله نمایندگان خود قبول بیمه نماید مکلف به جبران ‌خسارت زیان‌دیده خواهد بود.

تبصره- هر شخص حقیقی یا حقوقی که بدون داشتن پروانه از موسسه بیمه تحت عنوان نمایندگی بیمه برای هر یک از رشته‌ها قبول بیمه نماید ‌به مجازات مقرر در ماه 238 قانون مجازات عمومی محکوم خواهد شد.


ماده 70

بیمه‌های زیر باید منحصراً به وسیله موسسات بیمه‌ای که بر اساس این قانون اجازه فعالیت دارند انجام گیرد:

الف- بیمه اموال منقول و یا غیرمنقول موجود در ایران.

ب- بیمه حمل و نقل کالای وارداتی که قرارداد خرید آن در ایران منعقد می‌شود یا اعتبار اسنادی آن در ایران باز شده است.

ج- بیمه مربوط به کارگران و مستخدمین خارجی به استثنای بیمه عمر و حوادث شخصی در مدت اقامت در ایران.

د- بیمه مربوط به ایرانیان مقیم ایران.

تبصره (الحاقی 03-02-1380)- تجهیزات نظامی مورد نیاز وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح که فاقد امکان ساخت در داخل کشور بوده و فروشندگان آن تجهیزات حمل‌ و نقل کالاهای مورد معامله را انحصاراً توسط بیمه‌های کشور فروشنده بیمه می‌نمایند، با پیشنهاد وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و تأیید بیمه ‌مرکزی ایران و موافقت وزیر امور اقتصادی و دارایی از شمول بند (ب) این ماده مستثنی می‌باشد.


ماده 71

کلیه موسسات بیمه که در ایران فعالیت می‌نمایند باید 50 درصد در رشته بیمه‌های زندگی و 25 درصد در سایر رشته‌ها از معاملات ‌بیمه‌ای مستقیم خود را نزد بیمه مرکزی ایران بیمه اتکائی نمایند بیمه مرکزی ایران مکلف است با توجه به ظرفیت قبولی هر یک از موسسات بیمه‌ای‌ که در ایران کار می‌کنند تمام یا قسمتی از بیمه اتکائی مجدد سهمیه اتکائی اجباری دریافتی را در صورت تساوی شرایط به آن‌ها واگذار نماید.

تبصره- آنچه موسسات بیمه به عنوان اتکائی قبول می‌کنند از شمول این ماده خارج است.


ماده 72

نحوه واگذاری بیمه اتکائی اجباری و میزان کارمزد و مشارکت در سود آن برای هر رشته بیمه به وسیله شورای عالی بیمه تعیین خواهد ‌شد.


ماده 73

موسسات بیمه که در ایران فعالیت می‌کنند موظف خواهند بود معادل 30% از مازاد سهمیه بیمه اتکائی اجباری از معاملات مستقیم ‌خود را با همان شرایطی که در خارج بیمه اتکائی می‌نمایند به بیمه مرکزی ایران واگذار کنند.

در صورتی که بیمه مرکزی ایران به هر علت از قبول آن استنکاف بنماید موسسات مزبور مجاز خواهند بود در خارج از ایران بیمه اتکائی نمایند. انتقال ‌ارز بابت این 30% موکول به ارائه اجازه بیمه مرکزی ایران خواهد بود.


ماده 74

موسسات بیمه اعم از ایرانی یا خارجی که تا تاریخ تصویب این قانون به موجب مقررات قبلی به ثبت رسیده‌اند و مشغول فعالیت‌های ‌بیمه‌ای می‌باشند برای رشته‌هایی که در آن فعالیت می‌کنند احتیاج به کسب پروانه جدید نخواهند داشت ولی در هر حال موظفند ظرف هیجده ماه از تاریخ تصویب این قانون وضع خود را با مقررات این قانون تطبیق دهند در غیر این‌صورت پروانه آن‌ها لغو خواهد شد.

شورای عالی بیمه می‌تواند با ‌توجه به دلایل و مقتضیات این مدت را یک بار تمدید نماید.


ماده 75

موسسات بیمه که در ایران کار می‌کنند عضو سندیکای بیمه‌گران ایران شناخته می‌شوند اساسنامه این سندیکا به وسیله بیمه مرکزی ایران ‌با جلب نظر اعضای سندیکا تدوین می‌شود و حداکثر ظرف شش ماه پس از تشکیل بیمه مرکزی ایران به تصویب شورای عالی بیمه خواهد رسید.


ماده 76

موسسات بیمه که در ایران فعالیت می‌نمایند ملزم به رعایت دستورات بیمه مرکزی ایران که در حدود این قانون و آیین‌نامه‌های اجرایی آن ‌صادر می‌شود خواهند بود.


ماده 77

کلیه قوانین و مقررات مغایر با این قانون از تاریخ تصویب این قانون ملغی است.


قانون فوق مشتمل بر هفتاد و هفت ماده و ده تبصره پس از تصویب مجلس سنا در تاریخ روز شنبه 1350/03/29 در جلسه فوق‌العاده عصر روز یکشنبه ‌سی‌ام خرداد ماه یک هزار و سیصد و پنجاه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - عبداله ریاضی


17 مرداد 1405 1