قسمت دوم ‌- حقوق مسافرین قانون دریایی

ماده 123

غیرقابل انتقال بودن بلیط کشتی

مسافر نمی‌تواند بدون موافقت فرمانده کشتی و یا عاملین مجاز فروشنده بلیط حقوق اختصاصی مربوط به بلیط خود را به دیگری واگذار نماید.


ماده 124

هزینه غذا - کرایه

‌کرایه مسافر شامل هزینه غذا نیز هست و چنانچه قرار دیگری در بین باشد فرمانده موظف است غذای مورد نیاز را به قیمت عادله در اختیار مسافر‌ بگذارد.


ماده 125

توشه

‌مسافر نسبت به توشه‌ای که همراه خود در کشتی دارد فرستنده بار تلقی می‌شود. ‌چنانچه به توشه‌ای که مسافر نزد خود نگاهداری می‌کند خسارتی وارد شود مسئولیتی متوجه فرمانده نخواهد بود مگر این‌که خسارت در نتیجه عمل ‌فرمانده یا کارکنان کشتی باشد.


ماده 126

رعایت مقررات

‌مسافر باید دستورهای فرمانده را درباره حفظ نظم در کشتی رعایت نماید.


ماده 127

وثیقه توشه در قبال بدهی

‌توشه مسافر کشتی وثیقه پرداخت کرایه و سایر هزینه‌های او است.


ماده 128

مواظبت از توشه متوفی

‌فرمانده موظف است توشه مسافری را که در بین راه در گذشته است تا ورود به مقصد حفظ نماید.


ماده 129

الزام به تعقیب مسیر

‌فرمانده موظف است مستقیماً مسیر خود را تعقیب و به سوی مقصد مسافرت حرکت کند مگر آنکه قرارداد خاصی موجود و یا انحراف مسیر برای ‌نجات و حفظ اموال و جان اشخاص باشد. در صورت تخلف مسافر حق دارد قرارداد را فسخ و خسارات خود را مطالبه نماید.


ماده 130

تاخیر حرکت کشتی

‌هرگاه کشتی در روز معین به علت مسامحه یا تقصیر فرمانده کشتی حرکت نکند مسافر حق مطالبه خسارات وارده و فسخ قرارداد را دارد.


ماده 131

عدم حرکت کشتی

‌هرگاه کشتی نتواند به علت ممنوع بودن تجارت با بندر مقصد و یا محاصره اقتصادی بندر مقصد و یا به علت قوه قهریه حرکت کند قرارداد مسافرت کان‌لم‌یکن تلقی می‌گردد و هیچ‌یک از طرفین حق مطالبه خسارت از طرف دیگر را نخواهد داشت.


ماده 132

ادامه ندادن سفر

‌در صورتی که در بین راه مسافری به میل خود از کشتی پیاده شود باید تمام کرایه سفر را بپردازد اگر مسافر فوت و یا به علت بیماری مجبور به ترک کشتی شود کرایه سفر فقط به نسبت راه پیموده شده پرداخت خواهد گردید.


ماده 133

نرسیدن به مقصد

‌هرگاه کشتی به علت ضبط یا غرق شدن و یا اعلام عدم قابلیت دریانوردی به مقصد نرسد فرمانده فقط حق مطالبه‌هزینه غذای مسافر را خواهد داشت.


ماده 134

حقوق مسافر هنگام تعمیر کشتی

‌هرگاه فرمانده مجبور شود در ضمن سفر کشتی را تعمیر نماید مدت انتظار مسافر در حدود متعارف خواهد بود و الّا حق دارد از فرمانده بخواهد که‌ موجبات ادامه سفر وی را در یک کشتی هم پایه دیگری فراهم نماید.

در تمام مدت تعمیر بر حق مسکن و غذای مسافر مجانی و متناسب با درجه بلیط او خواهد بود. مسافری که در مدت متعارف صبر ننماید حق دریافت ‌وجهی از بابت بلیط خود ندارد.


24 اردیبهشت 1405 1

افزودن دیدگاه

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.