ماده ۴۰۰ قانون مدنی

اگر ابتدای مدت خیار ذکر نشده باشد، ابتداء آن از تاریخ عقد محسوب است و الّا تابع قرارداد متعاملین است.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 400 قانون مدنی:

1- ذکر ننمودن مدت خیار شرط به اعتبار خیار لطمه‌ای وارد نمی‌نماید چراکه مدت شرط همان مدت عقد خواهد بود یعنی ابتدا و انتهای عقد، ابتدا و انتهای شرط می‌باشد. خیار شرطی که ابتدای آن تاریخ تنظیم عقد باشد، خیار شرط متصل است. خیار شرطی که تاریخ شروع خیار پس از تاریخ تنظیم عقد است، خیار شرط منفصل است.

2- گرچه مطابق با ماده 401 قانون مدنی، در صورت عدم درج مدت مشخص در خیار شرط، هم شرط باطل است و هم باعث باطل شدن عقد می‌گردد اما این موضوع دارای استثنائاتی نیز می‌باشد؛ به عنوان مثال در عقود مقید به زمان مانند عقد اجاره، اگر طرفین در قرارداد خیار شرط درج نمایند و برای خیار شرط مدت مشخص ننمایند ایرادی بوجود نمی‌آید چراکه در اینجا این‌گونه تلقی می‌شود که مدت خیار شرط به اندازه مدت قرارداد است.


16 آبان 1402 793