ماده ۴۰۴ قانون مدنی

هر‌گاه بایع در ظرف سه روز از تاریخ بیع تمام مبیع را تسلیم مشتری کند یا مشتری تمام ثمن را به بایع بدهد دیگر برای بایع اختیار فسخ نخواهد بود اگرچه ثانیاً به نحوی از انحا مبیع به بایع و ثمن به مشتری برگشته باشد.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 404 قانون مدنی:

1- مقنن در ماده 404 قانون مدنی در خصوص خیار تاخیر ثمن به عنوان یکی از خیارات مختص عقد بیع تعیین تکلیف نموده است.

2- خیار تاخیر ثمن زمانی حاصل می‌گردد که اولاً مبیع (مورد معامله) عین معین یا در حکم عین معین باشد؛ ثانیاً عقد بیع حال بوده و‌ مؤجل نباشد (=پرداخت ثمن یا تسلیم مبیع وعده‌دار نبوده باشد.)؛ ثالثاً سه روز از تاریخ انعقاد عقد بیع گذشته باشد و در این سه روز هیچ‌یک از بایع و مشتری به تعهدات خود به ترتیب مبنی بر تسلیم تمام مبیع و پرداخت تمام ثمن اقدام ننموده باشند (مستنبط از ماده 402 قانون مدنی). با تحقق شرایط فوق، حق فسخ برای فروشنده ایجاد شده و وی مختار در فسخ معامله خواهد بود.

3- حسب مندرجات تنظیمی در ماده 404 قانون مدنی در صورتی که ظرف سه روز از تاریخ انعقاد عقد بیع، فروشنده تمام مبیع را تسلیم خریدار نموده باشد یا آنکه خریدار تمام ثمن را به فروشنده پرداخت نموده باشد دیگر اختیار فسخ عقد بیع برای بایع وجود ندارد حتی اگر بعداً به نحوی مبیع به بایع و ثمن به خریدار عودت داده شده باشد.

4- خیار حیوان (موضوع ماده 398 قانون مدنی)، خیار مجلس (موضوع ماده 397 قانون مدنی) و خیار تاخیر ثمن مختص عقد بیع بوده و در عقود دیگر کاربردی ندارند.


16 آبان 1402 496
مقالات امور قراردادها
1 سال قبل 10794
فسخ قرارداد و خیار تاخیر ثمن خیار اسم مصدر باب اختیار است و آن عبارت است از توانایی طرف معامله بر فسخ عقد. فی‌الواقع خیار حقی است که قانون به معامله‌کننده می‌دهد تا بتواند از ضرری که ناخواسته بر او وارد می‌شود جلوگیری کند. خیار تاخیر ثمن یکی از ده خیار برشمرده شده در ماده 396 قانون مدنی می‌باشد که وفق ماده 456 همان قانون اختصاص به عقد بیع دارد و در سایر معاملات جاری نمی‌شود. در مقاله حاضر که توسط گروه وکلای عدالت سرا تحریر یافته است، سعی می‌گردد به بررسی خیار تاخیر ثمن...
مقالات امور قراردادها
1 سال قبل 2117
مفهوم خیارات در حقوق در اصطلاح علم حقوق، خیار (اختیار) به معنای توانایی طرف معامله در فسخ عقد می‌باشد. علی‌الاصول عقود لازم به دو طریق قابلیت انحلال و از بین رفتن را دارند، این دو روش عبارتند از الف- اقاله (به معنای تراضی و توافق طرفین عقد در انحلال عقد می‌باشد.) و ب- فسخ (به معنای پایان دادن یا انحلال یک جانبه قرارداد توسط اراده یکی از طرفین می‌باشد که در اصطلاح به آن خیار نیز می‌گویند.). مقنن در قانون مدنی انواع خیارات را برشمرده است که عبارتند از: خیار مجلس، خیار حیوان، خیار تأخیر...

افزودن دیدگاه

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.