ماده ۴۶۶ قانون مدنی

اجاره عقدی است که به موجب آن مستاجر مالک منافع عین مستاجره می‌شود، اجاره‌دهنده را موجر و اجاره‌کننده را مستاجر و مورد اجاره را عین مستاجره گویند.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 466 قانون مدنی:

1- از جهت اثر عقد، دو‌ نوع عقد اجاره وجود دارد. عقد اجاره تملیکی و عقد اجاره عهدی.

در عقد اجاره تملیکی، عین مستاجره، عین خارجی و معین می‌باشد؛ مانند اجاره یک واحد آپارتمان با ذکر دقیق مشخصات و نشانی آن. عقد اجاره عهدی در زمانی محقق می‌گردد که عین مستاجره کلی باشد. بطور مثال فردی یک دستگاه خودروی سواری را برای مسافرت از یک آژانس، اجاره می‌نماید.

2- اجاره در زمره عقود معوض می‌باشد چراکه مستاجر نیز در قبال موجر، متعهد به پرداخت مبلغی تحت عنوان اجاره‌بها می‌باشد.

مطلب مرتبط: وظایف موجر در مقابل مستاجر چیست؟

3- معمولاً عِوض تعیین شده در قرارداد اجاره، پول می‌باشد اما هر چیزی را که ارزش مالی داشته باشد، می‌توان به عنوان مال‌الاجاره تعیین نمود.

بیشتر بخوانید: اجاره به شرط تملیک چیست؟ ویژگی‌های آن کدام است؟


16 آبان 1402 1676