مستی و بیارادگی حاصل از مصرف اختیاری مسکرات، مواد مخدر و روانگردان و نظایر آنها، مانع مجازات نیست مگر اینکه ثابت شود مرتکب حین ارتکاب جرم به طور کلی مسلوبالاختیار بوده است. لکن چنانچه ثابت شود مصرف این مواد به منظور ارتکاب جرم یا با علم به تحقق آن بوده است و جرم مورد نظر واقع شود، به مجازات هر دو جرم محکوم میشود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 154 قانون مجازات اسلامی:
1- به دلالت ماده 154 قانون مجازات اسلامی، مستی و بیارادگی ناشی از مصرف مواد مخدر و روانگردان، در صورتی از عوامل رافع مسئولیت کیفری به شمار میروند که مرتکب، حین ارتکاب جرم به صورت کلی اراده خود را از دست داده باشد.
2- فردی که اقدام به استعمال مشروبات الکلی نموده باشد در صورتی از مجازات معاف میشود که اولاً در زمان ارتکاب جرم به صورت کلی اراده خود را از دست داده باشد. ثانیاً خود را برای ارتکاب جرم مست ننموده باشد.
3- حالات مختلف ماده 154 قانون مجازات اسلامی و موارد ارتکاب جرم در حالت مستی در ذیل تشریح گردیده است:
| مجازات | ||
| ارتکاب جرم در حالت مستی | اگر موجب سلب اختیار مرتکب شود | مرتکب صرفاً به مجازات مستی عمدی محکوم خواهد شد. |
| اگر موجب سلب اختیار مرتکب نشود | مجازات مرتکب عبارت است از مجازات مستی عمدی + مجازات جرم ارتکابی + تشدید کیفر تعزیری | |
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران