ماده ۴۷۶ قانون مدنی

موجر باید عین مستاجره را تسلیم مستاجر کند و در صورت امتناع موجر اجبار می‌شود و در صورت تعذر اجبار مستاجر خیار فسخ‌ دارد.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 476 قانون مدنی:

1- موجر موظف است که عین مستاجره را جهت انتفاع و بهره‌برداری تحویل مستاجر دهد، در صورتی که موجر به تعهد خود عمل ننماید بدواً مستاجر می‌بایست الزام وی به تسلیم عین مستاجره را از دادگاه بخواهد. در صورتی که الزام موجر به تحویل عین مستاجره از طریق دادگاه میسر نشد، مستاجر می‌تواند قرارداد اجاره را فسخ نماید. حال اگر مستاجر با وجود خیار فسخ اقدام به فسخ قرارداد اجاره ننماید، می‌تواند اجرت‌المثل عین مستاجره را از موجر به مدت تصرف وی مطالبه نماید چراکه منافع مورد اجاره متعلق به مستاجر است و این منافع در مدت زمان تصرف موجر و عدم تسلیم به مستاجر به وسیله وی، تفویت شده است.

مطلب مرتبط: وظایف موجر در مقابل مستاجر چیست؟

2- در خصوص محل تسلیم عین مستاجره می‌بایست بیان گردد که علی‌الاصول محل تسلیم عین مستاجره، محل انعقاد عقد است مگر آنکه در این خصوص توافقی شده باشد.

3- مستنبط از ماده 377 قانون مدنی، مستاجر این اختیار را خواهد داشت تا زمانی که عین مستاجره را تحویل نگرفته است از پرداخت اجاره‌بها به موجر خودداری ورزد (حق حبس). شایان ذکر است این حق برای موجر نیز وجود دارد اما اگر برای پرداخت اجاره‌بها زمان مشخصی تعیین شده باشد، موجر حق حبس نخواهد داشت.


16 آبان 1402 1235
مقالات دعاوی ملکی
9 ماه قبل 4449
مفهوم حقوقی عقد اجاره به دلالت ماده 466 قانون مدنی، عقد اجاره به عقدی گفته می‌شود که به موجب آن، مستاجر (اجاره‌گیرنده) برای مدت مشخصی، مالک منافع عین مستاجره (مال موضوع عقد اجاره) می‌گردد. تعیین مدت در عقد اجاره، از ارکان اصلی و اساسی این عقد به شمار می‌رود فلذا در صورت عدم تعیین مدت، عقد اجاره باطل خواهد بود. علی‌القاعده ابتدای این مدت، از تاریخ مورد توافق طرفین شروع می‌شود. در صورتی که طرفین عقد اجاره در خصوص شروع مدت عقد، توافقی ننموده باشند، ابتدای آن، از زمان انعقاد عقد محسوب خواهد شد (مستنبط...
مقالات دعاوی ملکی
4 ماه قبل 2915
مفهوم حقوقی عقد اجاره عقد اجاره یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین عقود معین در قانون مدنی است که به موجب آن، منافع عین مستأجره برای مدت معین در برابر عوض معلوم به مستأجر تملیک می‌شود. به شرح مندرج در ماده 466 قانون مدنی، عقد اجاره به عقدی اطلاق می‌گردد که به موجب آن مالک ملک (=موجر) اقدام به اجاره دادن منافع عین مستاجره نموده و بر این اساس مستاجر، برای مدت مشخصی مالک منافع عین مستاجره می‌گردد. مدت عقد اجاره از زمانی آغاز می‌گردد که طرفین توافق نموده باشند در صورت عدم تعیین مدت، مدت...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.