ماده ۴۶۴ قانون آیین دادرسی کیفری

جهات فرجام‌خواهی به قرار زیر است:

الف- ادعای عدم رعایت قوانین مربوط به تقصیر متهم و مجازات قانونی او

ب- ادعای عدم رعایت اصول دادرسی با درجه‌ای از اهمیت منجر به بی‌اعتباری رای دادگاه

پ- عدم انطباق مستندات با مدارک موجود در پرونده


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری:

1- قانونگذار در ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، جهات فرجام‌خواهی در دعاوی کیفری را برشمرده است.

2- به شرح مندرج در بند الف ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، در صورتی که رایی بدون رعایت قوانین و مقررات مربوط به تقصیر متهم صادر شده باشد، با استناد به بند فوق‌الاشاره قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور خواهد بود؛ بطور مثال در فرضی که شخص «الف» که دچار جنون دائمی است مرتکب جرمی شود که دادگاه بدون توجه به وجود یکی از موانع مسئولیت کیفری (جنون) اقدام به محکوم نمو‌دن وی‌ نموده باشد، در این‌صورت مجازات تعیین شده نادرست بوده و دیوان عالی کشور وفق بند «الف» ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، این حکم را نقض می‌نماید.

3- در صورت نقض و عدم رعایت اصول دادرسی و یا استناد دادگاه به مواردی که برخلاف محتویات و مدارک موجود در پرونده باشد، مستند به بندهای «ب» و «پ» ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، امکان فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور میسر خواهد بود.

مطلب مرتبط: نحوه رسیدگی دیوان عالی کشور در دعاوی کیفری چگونه است؟


08 آذر 1402 510
مقالات دعاوی کیفری
2 هفته قبل 5926
دیوان عالی کشور دیوان عالی کشور مرجعی است که به منظور نظارت بر اجرای صحیح قوانین و مقررات جاری در محاکم و هم‌چنین ایجاد وحدت رویه قضایی مطابق با ضوابطی که ریاست قوه قضاییه تعیین می‌نماید، تشکیل می‌گردد (مستند به اصل یکصد و شصت و یکم قانون اساسی). همچنین دیوان عالی کشور به عنوان یک مرجع قضایی در رسیدگی به دعاوی کیفری پیش از قطعیت حکم نیز قلمداد می‌گردد. به دلالت ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری موارد صلاحیت و رسیدگی دیوان عالی کشور در دعاوی کیفری در مقام فرجام‌خواهی اعم است از جرائمی که...
مقالات دعاوی کیفری
1 سال قبل 1741
جنون مرتکب به عنوان یکی از موانع مسئولیت کیفری جنون از منظر لغوی بمعنای پوشش می‌باشد و در اصطلاح حقوقی، جنون به حالتی گفته می‌شود که فردی، پوششی بر عقل وی قرار گرفته شده است که مانع تعقل او شود، به این فرد، مجنون می‌گویند. به بیانی دیگر، مستنبط از ماده 149 قانون مجازات اسلامی، اگر مرتکب جرم در زمان انجام آن، دچار اختلال روانی بوده باشد به صورتی که فاقد اراده و قدرت تمییز باشد، مجنون محسوب می‌شود و فاقد مسئولیت کیفری است. حال اگر فردی در زمان ارتکاب جرم، مجنون بوده باشد در...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.