محاسبه مهریه به نرخ روز

محاسبه مبلغ مهریه به نرخ روز
در حال دریافت...

توضیحات ابزار

مهر یا صِداق مالی است که زن بر اثر ازدواج، مالک آن می‌شود و مرد ملزم به پرداخت آن به زن می‌گردد. مستنبط از ماده 1078 قانون مدنی، هر چیزی را که مالیت داشته و هم‌چنین قابلیت تملک داشته باشد را می‌توان بعنوان مهریه زن تعیین نمود مانند سکه طلا، آپارتمان، زمین و ... . فلذا به موجب عقد نکاح، زن مالک مهریه می‌شود و می‌تواند هر زمان که بخواهد آن را مطالبه کند (مستنبط از ماده 1082 قانون مدنی). گاهی اوقات ممکن است که زوجین مهریه‌هایی که به پول رایج ایران است را به عنوان مهر در سند نکاحیه درج نمایند (سابقاً اینطور بوده است). در این خصوص مستند به بخش اخیر ماده 22 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 که محاسبه مهریه به نرخ روز را پذیرفته است و نیز برابر ماده واحده الحاق یک تبصره به ماده 1082 قانون مدنی مصوب 29-06-1376، مقرر گردیده است که مهریه‌های ریالی متناسب با شاخص قیمت سالانه زمان تأدیه نسبت به سال اجرای عقد، محاسبه و پرداخت گردد منوط بر آنکه زوجین در حین عقد نکاح به طریق دیگری توافق ننموده باشند.

همچنین مستند به ماده 2 آیین‌نامه اجرایی قانون الحاق یک تبصره به ماده 1082 قانون مدنی، نحوه محاسبه مهریه وجه رایج بدین صورت است: متوسط شاخص بها در سال قبل، تقسیم بر متوسط شاخص بها در سال وقوع عقد، ضرب در مهریه مندرج در عقدنامه.

مضاف بر آنکه به دلالت ماده 3 آیین‌نامه اجرایی قانون الحاق یک تبصره به ماده 1082 قانون مدنی، در مواردی که مهریه زوجه باید از ترکه زوج متوفی پرداخت شود تاریخ فوت مبنای محاسبه مهریه خواهد بود.

مع‌الوصف بر خلاف محاسبه خسارت تاخیر تادیه موضوع ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی که مطابق با رای وحدت رویه شماره 850 مورخ 1403/05/16 هیات عمومی دیوان عالی کشور، خسارت تاخیر تادیه بر مبنای شاخص سالانه که توسط بانک مرکزی به صورت جدول ماهانه منتشر می‌گردد، محاسبه می‌شود، در محاسبه مهریه در صورت وقوع طلاق یا مطالبه مهریه با ادامه زندگی مشترک می‌بایست شاخص کل بهای کالاها و خدمات مصرف در سال قبل از سال محاسبه را بر شاخص سال ازدواج تقسیم و سپس حاصل این تقسیم را در مبلغ مهریه ریالی ضرب نمود تا میزان مهریه قابل پرداخت مشخص گردد. همچنین در شرایطی که زوجه پس از فوت همسرش اقدام به وصول مهریه خود از ماترک زوج نماید، در این صورت جهت محاسبه مهریه وی می‌بایست شاخص سال فوت زوج را بر شاخص سال وقوع عقد ازدواج تقسیم و نتیجه به دست آمده را در مبلغ مهرالمسمی ضرب نمود.